Ewangelicko-rzymskokatolicki kryzys zażegnany (?)

Od kil­ku dni atmos­fe­ra mię­dzy Kościo­łem Ewan­ge­lic­kim w Niem­czech (EKD) oraz rzym­sko­ka­to­lic­ką Kon­fe­ren­cją Bisku­pów Nie­miec­kich (DBK) była napię­ta za spra­wą prze­cie­ku pra­so­we­go nt. wewnętrz­ne­go doku­men­tu EKD, ana­li­zu­ją­ce­go stan Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go. Autor tek­stu doko­nał bar­dzo kry­tycz­nej ana­li­zy tego Kościo­ła w Niem­czech, skry­ty­ko­wał pon­ty­fi­kat Bene­dyk­ta XVI oraz brak wyra­zi­sto­ści prze­wod­ni­czą­ce­go epi­sko­pa­tu, abp. Rober­ta Zol­lit­scha.

Wpraw­dzie doku­ment nie miał żad­ne­go usank­cjo­no­wa­nia praw­ne­go ani akcep­ta­cji władz w EKD, to jed­nak wywo­łał poważ­ny kry­zys we wza­jem­nych rela­cjach. Stro­na rzym­sko­ka­to­lic­ka odwo­ła­ła odby­wa­ją­ce się co pół roku spo­tka­nia dia­lo­gu teo­lo­gicz­ne­go mię­dzy EKD i DBK, a bp Ger­hard Ludwig Muel­ler z Raty­zbo­ny, odpo­wie­dzial­ny za kon­tak­ty eku­me­nicz­ne w nie­miec­kim epi­sko­pa­cie, mówił nawet o nie­zwy­kle poważ­nym nad­wy­rę­że­niu zaufa­nia eku­me­nicz­ne­go.

Od doku­men­tu zdy­stan­so­wa­li się natych­miast naj­waż­niej­si repre­zen­tan­ci EKD, w tym ks. bp Wol­fgang Huber z Ber­li­na, prze­wod­ni­czą­cy Rady EKD. Biskup przy­znał, że doku­ment był nie­wy­pa­łem i zawie­rał sze­reg „warsz­ta­to­wych błę­dów”. Doku­ment został skry­ty­ko­wa­ny przez kon­fe­ren­cję władz ewan­ge­lic­kich Kościo­łów kra­jo­wych, wcho­dzą­cych w skład EKD.

Zamiast pla­no­wa­nych kon­sul­ta­cji teo­lo­gicz­nych 14 paź­dzier­ni­ka odby­ło się spo­tka­nie kry­zy­so­we w Karls­ru­he mię­dzy naj­waż­niej­szy­mi przed­sta­wi­cie­la­mi EKD i DBK. Wziął w nim udział m.in. abp Zol­litsch, bp Huber oraz kar­dy­nał Karl Leh­mann. W komu­ni­ka­cie po spo­tka­niu wyra­żo­no nadzie­ję, że uda się szyb­ko odbu­do­wać nad­wy­rę­żo­ne zaufa­nie mię­dzy oby­dwo­ma Kościo­ła­mi, co w obli­czu orga­ni­zo­wa­ne­go w przy­szłym roku Dru­gie­go Eku­me­nicz­ne­go Kir­chen­ta­gu w Mona­chium jest szcze­gól­nie waż­ne.