Kobieta niegodna rozmowy z patriarchą

Powra­ca spra­wa kon­flik­tu mię­dzy Ewan­ge­lic­kim Kościo­łem Nie­miec (EKD) a Rosyj­ską Cer­kwią Pra­wo­sław­ną (RCP), doty­czą­ce­go wybo­ru ks. bp Mar­got Käßmann na prze­wod­ni­czą­cą Rady EKD. W wywia­dzie dla tygo­dni­ka “Der Spie­gel” szef Wydzia­łu Zewnętrz­nych Sto­sun­ków Kościel­nych Patriar­cha­tu Moskiew­skie­go abp Hil­la­rion powtó­rzył, że ani on ani patriar­cha nie spo­tka się z kobie­tą sto­ją­cą na cze­le EKD. — Kobie­ty nie mogą mieć suk­ce­sji apo­stol­skiej – pod­kre­ślił.

Hil­la­rion zapo­wie­dział, że nie uda się do Nie­miec na spo­tka­nie z oka­zji 50. rocz­ni­cy dia­lo­gu teo­lo­gicz­ne­go mię­dzy EKD a RCP, ale wyśle dele­ga­cję patriar­cha­tu, a spo­tka­nie jubi­le­uszo­we na wyso­kim szcze­blu odby­ło­by się w Rosji, naj­chęt­niej z udzia­łem byłe­go już prze­wod­ni­czą­ce­go Rady EKD, ks. bp. Wol­fgan­ga Hube­ra. Tym­cza­sem EKD poin­for­mo­wa­ło Cer­kiew, że w związ­ku z zaist­nia­łą sytu­acją odwo­łu­je obcho­dy rocz­ni­co­we. Abp Hil­la­rion napi­sał list do „dok­tor Käßmann i dok­to­ra Schin­de­hüt­te” (ks. Schin­de­hüt­te jest bisku­pem w EKD odpo­wie­dzial­nym za kon­tak­ty zagra­nicz­ne), w któ­rym wyra­ził ubo­le­wa­nie z powo­du jed­no­stron­ne­go odwo­ła­nia obcho­dów rocz­ni­co­wych w Niem­czech.

Hie­rar­cha przy­po­mniał, że Cer­kiew nie uzna­je urzę­du duchow­ne­go we wspól­no­tach pro­te­stanc­kich, a co za tym idzie nie uzna­je rów­nież Kościo­łów ewan­ge­lic­kich za Kościo­ły we wła­ści­wym zna­cze­niu tego sło­wa. Hil­la­rion przy­znał, że do tej pory ordy­na­cja kobiet nie mia­ła zna­cze­nia we wza­jem­nych kon­tak­tach teo­lo­gicz­nych, to jed­nak teraz sytu­acja zmie­ni­ła się z powo­du wybo­ru bp Käßmann na prze­wod­ni­czą­cą Rady EKD. Rosyj­ski biskup winą za „dra­ma­tycz­ne róż­ni­ce mię­dzy naszy­mi tra­dy­cja­mi” oraz koniec dia­lo­gu obar­czył jed­no­stron­nie EKD. – Głów­ną przy­czy­ną nie są wypo­wie­dzi ostat­nich dni, ale o wie­le bar­dziej pro­ce­sy jakie od kil­ku dzie­się­cio­le­ci dzia­ły się w łonie pro­te­stan­ty­zmu. My w Rosyj­skim Koście­le Pra­wo­sław­nym jeste­śmy wyso­ce zanie­po­ko­je­ni nie­ustan­nie wzra­sta­ją­cy­mi, świec­ki­mi wpły­wa­mi na roz­wój teo­lo­gii i życia kościel­ne­go w pro­te­stanc­kich zbo­rach. Libe­ra­li­za­cja norm oby­cza­jo­wych i odwró­ce­nie się od apo­stol­skich reguł porząd­ku kościel­ne­go skła­nia­ją nas, aby w duchu chrze­ści­jań­skiej miło­ści zło­żyć wobec naszych bra­ci i sióstr świa­dec­two auten­tycz­nej chrze­ści­jań­skiej tra­dy­cji – napi­sał Hil­la­rion.

Na koniec listu abp Hil­la­rion zapro­po­no­wał, aby po uspo­ko­je­niu nastro­jów wokół ostat­nich wyda­rzeń spo­tkać się wio­sną 2010 roku w Niem­czech, celem uzgod­nie­nia dal­szych rela­cji mię­dzy­ko­ściel­nych.

Komen­tarz

Kolej­ne infor­ma­cje przy­cho­dzą­ce z Moskwy poka­zu­ją, że 50 lat dia­lo­gu teo­lo­gicz­ne­go mię­dzy EKD a RCP było w dużej mie­rze stra­tą cza­su. Dla­cze­go? Przez 50 lat pra­wo­sław­ni, tak obu­rze­ni „fak­tem”, że zwierzch­ni­kiem nie­miec­kich ewan­ge­li­ków zosta­ła kobie­ta nie zdą­ży­li się przez 50 lat nauczyć, że prze­wod­ni­czą­cy Rady EKD nie jest zwierzch­ni­kiem nie­miec­kich ewan­ge­li­ków, a tyl­ko i aż naj­waż­niej­szym repre­zen­tan­tem bez jurys­dyk­cji nad jakim­kol­wiek ewan­ge­li­kiem w Niem­czech. Kościo­ły człon­kow­skie EKD są w peł­ni auto­no­micz­ne – lub jak kto woli auto­ke­fa­licz­ne – rzą­dzą się peł­ną zasa­dą kole­gial­no­ści (nie­ob­cej w koń­cu pra­wo­sław­nym), a przewodnicząca(y) Rady EKD repre­zen­tu­je struk­tu­ry EKD wobec władz pań­stwo­wych i part­ne­rów zagra­nicz­nych. Prze­wod­ni­czą­ca Rady EKD nie jest ani super-bisku­pem, ani tym bar­dziej ewan­ge­lic­ką papie­ży­cą. Trud­no opę­dzić się od wra­że­nia, że pano­wie bisku­pi boją się (może brzy­dzą?) spo­tka­nia z ks. Käßmann, któ­ra bisku­pem jest już od ład­nych paru lat. Dziw­ne, że rosyj­sko-pra­wo­sław­ny pro­test nie nastą­pił wcze­śniej.

Abp Hil­la­rion zacho­wu­je się niczym krem­low­ski dygni­tarz, któ­ry z Moskwy moni­tu­je do Ber­li­na, jak za cza­sów ZSRR i NRD, z kim pierw­szy sekre­tarz zechce się spo­tkać, a z kim nie, jaki powi­nien być skład dele­ga­cji, a może jakie przy­staw­ki podać na bie­siad­nym sto­le. Bo jak ina­czej rozu­mieć wypo­wie­dzi rosyj­skie­go hie­rar­chy, kogo by chęt­nie widział w Moskwie, a kogo nie. To rze­czy­wi­ście smut­ne, że po 50 latach zupeł­nie bez powo­du docho­dzi do spo­ru wokół funk­cji admi­ni­stra­cyj­nej w EKD, któ­ry przez tyle lat, na róż­ne spo­so­by wspie­rał RCP i do dziś wspie­ra wspól­no­ty pra­wo­sław­ne w Niem­czech. Nie­mniej jed­nak decy­zję EKD o odwo­ła­niu obcho­dów rocz­ni­co­wych uwa­żam za bar­dzo mądre i god­ne roz­wią­za­nie, za któ­re skła­dam jak naj­ser­decz­niej­sze gra­tu­la­cje. Mam nadzie­ję, że skło­ni ono RCP do głęb­sze­go zro­zu­mie­nia dia­lo­gu i zaak­cep­to­wa­nia part­ne­rów przy sto­le taki­mi, jaki­mi są – nawet jeśli zamiast bro­dy noszą buty na obca­sach.

:: Ekumenizm.pl: Pra­wo­sław­ni zerwą sto­sun­ki przez biskup­kę

:: Ekumenizm.pl: Pra­wo­sław­ni chcą nowe­go otwar­cia