Luter nie jest wspólnym nauczycielem

Ordy­na­riusz Raty­zbo­ny bp Ger­hard Ludwig Mül­ler, odpo­wie­dzial­ny w epi­sko­pa­cie rzym­sko­ka­to­lic­kim za kon­tak­ty eku­me­nicz­ne, powie­dział w wywia­dzie dla kon­ser­wa­tyw­ne­go tygo­dni­ka kato­lic­kie­go Tage­spost, że ks. Mar­cin Luter nie może być wspól­nym nauczy­cie­lem dla chrze­ści­jan. – Jedy­nym takim nauczy­cie­lem jest Jezus Chry­stus. Luter może być w pew­nym sen­sie co naj­wy­żej nauczy­cie­lem Ewan­ge­lii – np. w swo­im sprze­ci­wie wobec zeświec­cza­nia Ewan­ge­lii – dodał.

Biskup prze­strzegł przed nad­mier­ny­mi ocze­ki­wa­nia eku­me­nicz­ny­mi w związ­ku z papie­ską piel­grzym­ką do ojczy­zny. Przy­po­mniał, że rzym­scy kato­li­cy i ewan­ge­li­cy mają zasad­ni­czo inne rozu­mie­nie Kościo­ła stąd też nie­moż­li­we jest uzna­nie Kościo­łów ewan­ge­lic­kich za Kościo­ły „we wła­ści­wym sen­sie” Kościo­ła­mi. Biskup dodał, że nie­moż­li­wa jest tzw. zamia­na ambon, tzn. sytu­acja kie­dy nie­rzym­sko­ka­to­lic­ki duchow­ny wygła­sza kaza­nie w świą­ty­ni rzym­sko­ka­to­lic­kiej.

Komen­tarz

Mówie­nie o Lutrze jako wspól­nym nauczy­cie­lu kato­li­ków i ewan­ge­li­ków ma dłu­gą histo­rię, się­ga­ją­cą naj­póź­niej kar­dy­na­ła Augu­sty­na Bea, nesto­ra rzym­sko­ka­to­lic­kie­go otwar­cia eku­me­nicz­ne­go. Cie­płe sło­wa pod adre­sem ks. dr. Mar­ci­na Lutra wypo­wia­dał rów­nież papież Jan Paweł II w 1983 i wie­lo­krot­nie póź­niej w kon­tek­ście obcho­dów 500. rocz­ni­cy uro­dzin Refor­ma­to­ra. O Lutrze jako wspól­nym nauczy­cie­lu wia­ry, Ewan­ge­lii, a zatem nauczy­cie­lu chrze­ści­jań­skich prawd mówi­li wie­lo­krot­nie nie­miec­cy bisku­pi rzym­sko­ka­to­lic­cy, w tym wie­lo­let­ni prze­wod­ni­czą­cy epi­sko­pa­tu, mogunc­ki teo­log i ordy­na­riusz kar­dy­nał Karl Leh­mann.

Rów­nież Bene­dykt XVI, jako znaw­ca Lutro­wej teo­lo­gii, po wie­lo­kroć z sym­pa­tią i podzi­wem odno­sił się do Lutra. Wpraw­dzie biskup z Raty­zbo­ny nie powie­dział nicze­go obraź­li­we­go, to jed­nak nie uła­twił współ­pra­cy eku­me­nicz­nej w kra­ju, któ­ry na dia­log eku­me­nicz­ny jest naj­zwy­czaj­niej ska­za­ny. A dia­log wyma­ga rów­nież dobrej atmos­fe­ry. I nie cho­dzi o kadzi­dla­ny dym, któ­ry ma zasło­nić róż­ni­ce, ale o pró­by poszu­ki­wa­nia takie­go języ­ka, któ­ry — bez zbęd­nej żon­gler­ki — uka­zy­wał­by mię­dzy inny­mi to, co od daw­na o Lutrze wie­dzą tak­że rzym­scy kato­li­cy i cze­go świa­dec­twem są nie­zli­czo­ne tek­sty uka­zu­ją­ce Lutra jako nauczy­cie­la wia­ry wspól­ne­go dla wszyst­kich chrze­ści­jan choć­by wte­dy, gdy mówi: „Wia­ra czy­ni z cie­bie i Chry­stu­sa jed­ną jak­by oso­bę tak, że nie możesz być od Nie­go odłą­czo­ny, ale w Nim moc­no trwasz.”

:: Ekumenizm.pl: Eku­me­nizm, Luter i może prze­łom?

:: Ekumenizm.pl: Luter i Loy­ola