Nie jest różowo w ekumenicznym ogrodzie

Ponad rok po ogło­sze­niu kon­sty­tu­cji apo­stol­skiej Angli­ca­no­rum coeti­bus i nie­speł­na dwa tygo­dnie po świę­ce­niach kapłań­skich byłych bisku­pów angli­kań­skich, księ­ża i bisku­pi Kościo­ła Anglii coraz otwar­ciej mówią o pro­ble­mach w dia­lo­gu z Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim. Dotych­cza­so­wa powścią­gli­wość ustą­pi­ła jasnym sło­wom o dra­pież­nic­twie – rów­nież pod­czas nabo­żeństw eku­me­nicz­nych.

Nie­ma­łe kon­tro­wer­sje wywo­ła­ły sło­wa Gile­sa Fra­se­ra, kanc­le­rza angli­kań­skiej kate­dry św. Paw­ła w Lon­dy­nie (zdj. 2), któ­ry wygło­sił kaza­nie w kate­drze west­min­ster­skiej. Duchow­ny pod­kre­ślił na wstę­pie, że nie jest mu łatwo mówić w miej­scu, w któ­rym nie tak daw­no wyświę­co­no na kapła­nów byłych bisku­pów angli­kań­skich, stwier­dza­jąc, że z angli­kań­skiej per­spek­ty­wy „zapro­sze­nie, aby prze­pły­nąć Tyber może mieć cza­sa­mi nie­co dra­pież­ny posmak, a posłu­gu­jąc się ter­mi­no­lo­gią kor­po­ra­cyj­ną, była czymś w rodza­ju trans­ak­cji w nie­co szer­szej grze o wła­dzę wko­ściel­nej poli­ty­ce. Ks. dr Fra­ser dodał, że jeśli angli­ka­nie tak się wła­śnie czu­ją, to rze­czy nie mają się tak różo­wo w eku­me­nicz­nym ogro­dzie, jak się nie­raz przy­pusz­cza.

Ks. Fra­ser przy­to­czył frag­ment roz­mo­wy z jed­ną z dzien­ni­ka­rek kato­lic­kie­go tygo­dni­ka The Tablet, któ­ra powie­dzia­ła, że na pusty­ni trze­ba wypa­try­wać pta­ków, gdyż te pły­ną do wody, do źró­dła. – To mnie tra­fi­ło – przy­znał kazno­dzie­ja – Być może tyl­ko na pusty­ni my jako chrze­ści­ja­nie, może­my ponow­nie odkryć, co nas napraw­dę spa­ja: nasze wspól­ne zobo­wią­za­nie wobec źró­dła życia i musi­my dzie­lić to życie z inny­mi. I w rze­czy samej, to nie pta­ki są tymi, za któ­ry­mi powin­ni­śmy podą­żać, ale ten Boski Gołąb, Duch Świę­ty, jest Bożym wezwa­niem dla każ­de­go z nas, aby poszu­ki­wać wód żywo­ta – dodał. (całość kaza­nia ks. Fra­se­ra + komen­ta­rze)

Jed­nak nie tyl­ko Fra­ser, ale też inni pro­mi­nent­ni przed­sta­wi­cie­le Kościo­ła Anglii nie­co odważ­niej zaczę­li komen­to­wać decy­zję o powo­ła­niu ordy­na­ria­tu dla zbie­głych angli­ka­nów. Bp Chri­sto­pher Hill z Guild­ford, odpo­wie­dzial­ny w Koście­le Anglii za kon­tak­ty eku­me­nicz­ne, stwier­dził, że papie­ska ofer­ta była pozba­wio­nym wraż­li­wo­ści aktem, gdyż nade­szła w cza­sie, w któ­rym Kościół Anglii wciąż był w trak­cie pro­ce­su decy­zyj­ne­go nt. dopusz­cze­nia kobiet do epi­sko­pa­tu, a „ofer­ta nade­szła po mini­mal­nej kon­sul­ta­cji.”

Podob­nie wypo­wie­dział się bp John Saxbee z Lin­coln, stwier­dza­jąc, że decy­zja ta będzie mia­ła więk­sze kon­se­kwen­cje dla rela­cji mię­dzy Kościo­łem Anglii a Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim niż dla same­go Kościo­ła Anglii. – Płot będzie trze­ba napra­wić, aby nasze roz­mo­wy mogły powró­cić na pier­wot­ny tor — stwier­dził.

Atmos­fe­rę wśród zbie­głych angli­ka­nów pod­grza­ły infor­ma­cje, doty­czą­ce kwe­stii mate­rial­nych kon­wer­tu­ją­cych księ­ży. Biskup Roche­ster James Lang­staff wydał 21 stycz­nia br.list paster­ski do die­ce­zjan, w któ­rym omó­wił spra­wy zwią­za­ne z kon­wer­sja­mi na kato­li­cyzm. Co praw­da nie ma ich wie­le, to jed­nak poja­wi­ły się pyta­nia ws. nie­ru­cho­mo­ści, w tym budyn­ków kościel­nych oraz świad­czeń eme­ry­tal­nych dla kle­ru. Bp Lang­staff pod­kre­ślił, że zgod­nie z wytycz­ny­mi duchow­ni chcą­cy wejść w struk­tu­ry Ordy­na­ria­tu Mat­ki Bożej z Wal­sin­gham powin­ni opu­ścić ple­ba­nię wraz z rodzi­na­mi naj­póź­niej w dniu swo­jej kon­wer­sji. – Rozu­miem, że wła­dze rzym­sko­ka­to­lic­kie dys­ku­tu­ją nad pomo­cą dla tych księ­ży i ich rodzin – napi­sał biskup. Angli­kań­ski hie­rar­cha wyja­śnił rów­nież, że budyn­ki kościel­ne pozo­sta­ją wyłącz­ną wła­sno­ścią Kościo­ła Anglii, nawet jeśli wszy­scy wier­ni z para­fii, a takie­go przy­pad­ku nie odno­to­wa­no, zde­cy­du­ją się przy­stą­pić do ordy­na­ria­tu. Świad­cze­nia eme­ry­tal­ne będą nor­mal­nie wypła­ca­ne za okres peł­nie­nia służ­by w Koście­le Anglii.

Dys­ku­sja nad rela­cja­mi eku­me­nicz­ny­mi z Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim prze­nie­sie się z pew­no­ścią na forum zbli­ża­ją­ce­go się Syno­du Gene­ral­ne­go Kościo­ła Anglii. Wpraw­dzie temat ordy­na­ria­tu nie znaj­du­je się na agen­dzie obrad, to jed­nak człon­ko­wie tego gre­mium przy­zna­ją, że dziw­ne było­by, gdy­by nie poja­wi­ły się żad­ne zapy­ta­nia ani komen­ta­rze, tym bar­dziej, że Synod będzie dys­ku­to­wał m.in. nad dal­szą pro­ce­du­rą ws. epi­sko­pa­tu kobiet (obec­nie zaj­mu­ją się tym syno­dy die­ce­zjal­ne) oraz doku­men­tem dia­lo­gu rzym­sko­ka­to­lic­ko-angli­kań­skie­go poświę­co­ne­go Mat­ce Bożej. Już teraz wie­lu teo­lo­gów angli­kań­skich, zgła­sza poważ­ne zastrze­że­nia.