Ojcowie Kościoła i sobory ważne dla ekumenii

W obec­nych cza­sach, w któ­rych reli­gie postrze­ga­ne są czę­sto jako czyn­nik napięć i nie­zgo­dy mię­dzy naro­da­mi, postęp w wewnątrz­chrze­ści­jań­skim dia­lo­gu jest Bożym bło­go­sła­wień­stwem – napi­sał eku­me­nicz­ny patriar­cha Kon­stan­ty­no­po­la Bar­to­lo­me­usz I do uczest­ni­ków 14. spo­tka­nia bila­te­ral­ne­go dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go mię­dzy Kon­stan­ty­no­po­lem a Ewan­ge­lic­kim Kościo­łem Nie­miec (EKD), któ­re odby­ło się na zam­ku Oppurg w Turyn­gii. Patriar­cha pod­kre­ślił koniecz­ność pogłę­bie­nia dia­lo­gu pro­te­stanc­ko-pra­wo­sław­ne­go.

Spo­tka­nie pra­wo­sław­nych i ewan­ge­lic­kich teo­lo­gów odby­wa­ło się w dniach od 10 do 15 paź­dzier­ni­ka br. i było odby­wa­ło się pod hasłem: “Zna­cze­nie sobo­rów i wyznań wia­ry dla dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go.” – Sta­ro­chrze­ści­jań­skie sym­bo­le wia­ry mają dla oby­dwu stron ogrom­ne zna­cze­nie, co poka­zu­ją rów­nież refor­ma­cyj­ne księ­gi wyzna­nio­we, któ­re nie­ustan­nie odno­szą się do sta­ro­ko­ściel­nych sobo­rów – czy­ta­my w komu­ni­ka­cie wyda­nym po spo­tka­niu. Tekst przy­po­mi­na rów­nież, że zarów­no sta­re sym­bo­le wia­ry, refor­ma­cyj­ne księ­gi wyzna­nio­we, a tak­że “Wyzna­nie z Bar­men” powsta­ły w histo­rycz­nej sytu­acji, któ­ra wyma­ga­ła obro­ny apo­stol­skiej praw­dy przed błę­da­mi.

Uczest­ni­cy spo­tka­nia zgo­dzi­li się, że bogac­two myśli Ojców Kościo­ła – zarów­no wschod­nich, jak i zachod­nich – jest nie­zbęd­ną pomo­cą dla eku­me­nicz­nych roz­mów.

Teo­lo­dzy przy­po­mnie­li ponad­to o wciąż ist­nie­ją­cych róż­ni­cach zwią­za­nych choć­by z rozu­mie­niem Sło­wa Boże­go, a tak­że sakra­men­tal­nej natu­ry kapłań­stwa. Doko­na­no rów­nież pod­su­mo­wa­nia zakoń­czo­ne­go nie­daw­no w Sibiu (Sybi­nie) 3. Euro­pej­skie­go Zgro­ma­dze­nia Eku­me­nicz­ne­go.

Na cze­le pra­wo­sław­nej dele­ga­cji stał abp Augo­usti­nos, grec­ko-pra­wo­sław­ny metro­po­li­ta Nie­miec, oraz bp Mar­tin Schin­de­hüt­te z Hano­we­ru.