Pani prymas nie przeszkadza amerykańskim biskupom

W dniach 14.–17. wrze­śnia br. odby­ło się w Louisvil­le (Ken­tuc­ky) 61. posie­dze­nie Angli­kań­sko-Rzym­sko­ka­to­lic­kich Kon­sul­ta­cji Teo­lo­gicz­nych w USA (ARCC-USA). Tema­tem spo­tka­nia była 75. Kon­wen­cja Gene­ral­na Epi­sko­pal­ne­go Kościo­ła USA (ECUSA), rola Marii w Koście­le oraz dusz­pa­ster­stwo hisz­pań­sko­ję­zycz­ne. Gospo­da­rzem spo­tka­nia była epi­sko­pal­na Die­ce­zja Ken­tuc­ky.

Ze stro­ny angli­kań­skiej obra­dom prze­wod­ni­czył ordy­na­riusz Ken­tuc­ky bp Edwin F. Gulick. Na cze­le dele­ga­cji rzym­sko­ka­to­lic­kiej stał bp Edward W. Clark, bisku­pa pomoc­ni­czy rzym­sko­ka­to­lic­kiej Archi­die­ce­zji Los Ange­les.

Pod­czas spo­tka­nia prze­dys­ku­to­wa­no wpływ decy­zji Kon­wen­cji Gene­ral­nej w Colum­bus, któ­ra wybra­ła bp Katha­ri­ne Jef­ferts-Scho­ri na zwierzch­ni­ka ECUSA i pry­ma­sa pro­win­cji. Wybór kobie­ty na pry­ma­sa Kościo­ła nic nie zmie­nia we wza­jem­nych rela­cjach, ponie­waż epi­sko­pa­lia­nie od dekad kon­se­kru­ją kobie­ty na bisku­pów – powie­dział bp Clark.

Kie­dy Synod Gene­ral­ny Kościo­ła Anglii roz­po­czął pro­ce­du­rę otwar­cia kobie­tom dro­gi­do sakry bisku­piej, wów­czas przed­sta­wi­cie­le Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go w Anglii i Walii, a tak­że kar­dy­nał Wal­ter Kasper zasu­ge­ro­wa­li, że decy­zja ta pogor­szy rela­cje rzym­sko­ka­to­lic­ko-angli­kań­skie. Naj­wy­raź­niej wybór kobie­ty na urząd pry­ma­sa nie prze­szka­dza jed­nak ame­ry­kań­skim hie­rar­chom rzym­sko­ka­to­lic­kim.

Uczest­ni­cy kon­sul­ta­cji kon­ty­nu­owa­li dys­ku­sję nad doku­men­tem “Maria: Łaska i Nadzie­ja w Chry­stu­sie” (tzw. Doku­ment z Seat­tle), któ­ry został wyda­ny przez Mię­dzy­na­ro­do­wą Komi­sję Dia­lo­gu Angli­kań­sko-Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go w 2004 roku. Wów­czas tekst wywo­łał wie­le kon­tro­wer­sji i nega­tyw­nych komen­ta­rzy, szcze­gól­nie wśród nie­któ­rych Kościo­łów angli­kań­skich.

Następ­ne spo­tka­nie dzia­ła­ją­cej od 1965 toku ARCC-USA odbę­dzie się na począt­ku mar­ca 2007 roku.