Zamieszanie wokół rzymskich manewrów w Anglii

W bez­pre­ce­den­so­wy spo­sób arcy­bi­skup West­min­ster Vin­cent Nicho­las skry­ty­ko­wał jesz­cze-bisku­pów Kościo­ła Anglii za nie­po­in­for­mo­wa­nie arcy­bi­sku­pa Can­ter­bu­ry Rowa­na Wil­liam­sa nt. pota­jem­nych nego­cja­cji z Rzy­mem, któ­rych owo­cem jest ogło­szo­na nie­daw­no kon­sty­tu­cja apo­stol­ska Angli­ca­no­rum coeti­bus, umoż­li­wia­ją­ca maso­wą kon­wer­sję angli­ka­nów do wspól­no­ty rzym­sko­ka­to­lic­kiej.

Zwierzch­nik angiel­skich i walij­skich kato­li­ków wziął w obro­nę Bene­dyk­ta XVI, po tym jak angli­kań­ski biskup die­ce­zji South­wark, Tom Butler, skry­ty­ko­wał Sto­li­cę Apo­stol­ską za to, iż ta nie zechcia­ła poin­for­mo­wać arcy­bi­sku­pa Can­ter­bu­ry jako zwierzch­ni­ka Kościo­ła Anglii o toczą­cych się roz­mo­wach z angli­kań­ski­mi bisku­pa­mi. Abp Nicho­las wyra­ził opi­nię, że Waty­kan nie miał obo­wiąz­ku infor­mo­wać Can­ter­bu­ry o czym­kol­wiek, gdyż leża­ło to w gestii angli­kań­skich bisku­pów, pro­wa­dzą­cych sekret­ne roz­mo­wy z Rzy­mem.

Tym­cza­sem dzien­nik The Times ujaw­nił, że księ­ża angli­kań­scy, któ­rzy kon­wer­to­wa­li na kato­li­cyzm po czym powró­ci­li na łono Kościo­ła Anglii zaape­lo­wa­li do bra­ci w urzę­dzie roz­wa­ża­ją­cych kon­wer­sję, aby pozo­sta­li w Koście­le Anglii i nie wią­za­li się z Rzy­mem, prze­ko­nu­jąc, że nie będą zbyt mile widzia­ni w nowym Koście­le. Gdy w 1992 roku Kościół Anglii wyświę­cił kobie­ty na kapłan­ki nie­co ponad 440 duchow­nych angli­kań­skich, w tym wie­lu eme­ry­tów, porzu­ci­ło Kościół Anglii. 260 z nich zosta­ło przy­ję­tych do Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, a 33 powró­ci­ło póź­niej do służ­by w Koście­le Anglii.

W naj­bliż­szą sobo­tę arcy­bi­skup Can­ter­bu­ry Rowan Wil­liams uda­je się do Rzy­mu na kon­gres eku­me­nicz­ny z oka­zji 100. rocz­ni­cy uro­dzin kar­dy­na­ła Johan­ne­sa Wil­le­brand­sa.

Komen­tarz

Bez­pre­ce­den­so­wa wypo­wiedź abp. Vin­cen­ta Nichol­sa, doty­czą­ca powin­no­ści jesz­cze-bisku­pów Kościo­ła Anglii poka­zu­je, że przy­szłość tych­że pod skrzy­dła­mi Rzy­mu nie będzie, mimo nad­zwy­czaj­nych roz­wią­zań kano­nicz­nych, tak pro­sta, jak­by się mogło wyda­wać. Wpraw­dzie Waty­kan pozwo­li panom zatrzy­mać zabaw­ki – mitry, pek­to­ra­ły i inne akce­so­ria – to jed­nak ich jesz­cze-biskup­stwo, podob­nie jak i ich nie­za­leż­ność w ramach per­so­nal­nych ordy­na­ria­tów będą rów­nie fik­cyj­ne, co eku­me­nicz­ny cha­rak­ter całe­go przed­sta­wie­nia, odbęb­nio­ne­go przez nie­któ­rych kato­lic­kich publi­cy­stów jako eku­me­nicz­ny prze­łom, czy nawet rato­wa­nie zgu­bio­nych, angli­kań­skich duszy­czek.

Wpraw­dzie nie­któ­rzy jesz­cze-bisku­pi Tra­dy­cyj­nej Wspól­no­ty Angli­kań­skiej już zło­ży­li dymi­sję (po co?) i zapo­wia­da­ją sta­wie­nie się po Wiel­ka­no­cy w Rzy­mie, celem przy­pie­czę­to­wa­nia kon­wer­sji, to trud­no nie odnieść wra­że­nia, że cała ini­cja­ty­wa może przy­spo­rzyć zarów­no Rzy­mo­wi, jak i jesz­cze-bisku­pom wię­cej pro­ble­mów i iry­ta­cji niż cele­bro­wa­nej już w świe­tle reflek­to­rów jed­no­ści. Zwia­stu­nem tegoż jest “kom­pe­ten­cyj­ny komen­tarz” abp. Nichol­sa, któ­ry uświa­da­mia na swój spo­sób jesz­cze-bisku­pom ich miej­sce w rzym­skim sze­re­gu.

Enjoy your fre­edom and toys whi­le you can.

Dariusz Bruncz

:: Ekumenizm.pl: Pry­ma­si nie chcą do Rzy­mu

:: Ekumenizm.pl: Kłu­sow­nic­two po rzym­sku