Poglądy a kary kościelne

Mam pyta­nie, czy w Kościo­łach: ewan­ge­lic­ko-augs­bur­skim, ewan­ge­lic­ko-refor­mo­wa­nym lub ewan­ge­lic­ko-meto­dy­stycz­nym ist­nie­ją jakie­goś rodza­ju kary kościel­ne (typu eks­ko­mu­ni­ki lub inter­dyk­tu) za gło­sze­nie lub samo wyzna­wa­nie poglą­dów sprzecz­nych z dok­try­ną jak to jest w Koście­le rzym­sko­ka­to­lic­kim, czy też są one pod tym wzglę­dem bar­dziej libe­ral­ne? Pod poję­ciem gło­sze­nia mam na myśli publi­ka­cje lub wystą­pie­nia przy któ­rych zazna­cza się, że nie wyra­ża­ją one ofi­cjal­nej nauki Kościo­ła.

W Prag­ma­ty­ce Służ­bo­wej Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skie­go oraz Zasad­ni­czym Pra­wie Wewnętrz­nym znaj­du­ją się posta­no­wie­nia wzy­wa­ją­ce wier­nych Kościo­ła do postę­po­wa­nia zgod­nie z zasa­da­mi Kościo­ła. Współ­cze­sne doku­men­ty nie prze­wi­du­ją kary za gło­sze­nie poglą­dów nie­zgod­nych z dok­try­ną Kościo­ła, jed­nak­że każ­dy dusz­pa­sterz ma pra­wo w wyjąt­ko­wych sytu­acja­chod­mó­wić udzie­le­nia Komu­nii Świę­tej.

Kwe­stia ta wyglą­da ina­czej wobec osób ordy­no­wa­nych (bisku­pów, księ­ży, dia­ko­nek i dia­ko­nów), któ­re mogą być pozba­wio­ne urzę­du. Naj­su­row­szą kara wobec świec­kich jest doży­wot­nie pozba­wia­nie bier­ne­go pra­wa wybor­cze­go.

War­to jed­nak przy­po­mnieć, iż sta­ra Agen­da nr 2 Koscio­ła Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skie­go w Kró­le­stwie­Pol­skim (1891 r.) dopusz­cza ogło­sze­nie eks­ko­mu­ni­ki. Na stro­nie 49 odnaj­du­je­my “Wzór Eks­ko­mu­ni­ki” za cudzo­łó­stwo, kra­dzież etc.

Stwier­dza się tam m.in: “Dla­te­go na zasa­dzie orze­cze­nia Wła­dzy Kosciel­nej, i z movy urzę­du mego wyklu­czam wspo­mnia­ne­go N.N., jako publicz­ne­go i nie­po­praw­ne­go grzesz­ni­ka, ze spo­łecz­no­sci Świę­te­go Kościo­ła Chrze­ści­jań­skie­go i zatrzy­mu­ję mu jego grze­chy na dzię sądu: w imię Boga Ojca, i Syna, i Ducha Świę­te­go. Amen.” Powyż­szą for­mu­łę, nie­sto­so­wa­ną w dzi­siej­szym Koście­le nale­ży rozu­mieć jako wyraz kar­no­ści kościel­nej.

Kościół Ewan­ge­lic­ko-Refor­mo­wa­ny prak­ty­ku­je insty­tu­cję eks­ko­mu­ni­ki, któ­rą roz­pa­tru­je Ogól­ne Zgro­ma­dze­nie Człon­ków Zbo­ru po zło­żo­nym wnio­sku przez człon­ka para­fii lub duchow­ne­go. Wynik gło­so­wa­nia może prze­są­dzić o wyklu­cze­nia danej oso­by z para­fii.

Nie­ste­ty nie uda­ło mi się dotrzeć do prze­pi­sów Kościo­ła ewan­ge­lic­ko-meto­dy­stycz­ne­go.

Dariusz Bruncz