Świat jest moim klasztorem

Sta­ra­niem wydaw­nic­twa Mate­usz uka­za­ła się naj­now­sza książ­ka legen­dy chrze­ści­jań­skie­go roc­ka, bar­da i pisa­rza Joh­na Micha­ela Tal­bo­ta pt.: “Świat jest moim klasz­to­rem”. Praw­dzi­wa grat­ka nie tyl­ko dla tych, któ­rzy zetknę­li się z twór­czo­ścią Tal­bo­ta.

Czy wie­dzia­łeś, że możesz być pustel­ni­kiem, miesz­ka­jąc w dra­pa­czu chmur czy pra­cu­jąc w ban­ku? Bez wzglę­du na to, czy miesz­kasz w zatło­czo­nym mie­ście, czy na wsi, pra­cu­jesz w biu­rze, jeź­dzisz cię­ża­rów­ką czy jesteś w domu, jesteś samot­ny czy masz męża/żonę, nie masz dzie­ci bądź je masz – możesz odkryć wła­sne­go wewnętrz­ne­go pustel­ni­ka i stać się uzdra­wia­ją­cą obec­no­ścią w świe­cie.

W książ­ce tej zatem wyru­szy­my w podróż — by lepiej zro­zu­mieć to, co musi­my — wie­dzieć, by uczy­nić świat naszym klasz­to­rem. Jest to podróż, któ­rej prze­wo­dzi wie­le tra­dy­cji mistycz­nych i mona­stycz­nych. Jest to tak­że podróż bar­dzo oso­bi­sta, ponie­waż dzie­lę się odro­bi­ną wła­sne­go doświad­cze­nia. John Micha­el Tal­bot

Dzi­siaj John Micha­el Tal­bot prze­wo­dzi wspól­no­cie, two­rzy muzy­kę, pro­wa­dzi reko­lek­cje, pisze książ­ki. Prze­ko­nu­je tak­że, że nie trze­ba żyć w klasz­to­rze, żeby odczu­wać pokój Boży w ser­cu i bło­go­sła­wień­stwo w pra­cy. Wie­le doświad­czeń, zakrę­tów życio­wych, któ­re ukształ­to­wa­ły jego cha­rak­ter i wia­rę spra­wia, że jego świa­dec­two jest wia­ry­god­ne i pocią­ga­ją­ce. Patry­cja Michoń­ska-Dynek, dzien­ni­kar­ka radio­wa i tele­wi­zyj­na

Pełen kon­tra­stów, trud­ny do zaszu­flad­ko­wa­nia, wymy­ka się ste­reo­ty­pom i łatwym opi­som – taki jest John Michel Tal­bot. Ponie­waż nosi habit, wie­lu uwa­ża go za mni­cha. Nigdy jed­nak mni­chem nie był – jest oso­bą świec­ką, w dodat­ku ma żonę. Kocha­ją go pro­te­stan­ci – bar­dzo czę­sto zapra­sza­ją go, aby kon­cer­to­wał w ich zbo­rach, nie­któ­rzy, rów­nież w Pol­sce, wprost uwa­ża­ją Tal­bo­ta za pro­te­stan­ta – a on jest kato­li­kiem z krwi kości.

John Micha­el Tal­bot świa­do­mie wybrał Kościół Kato­lic­ki w 1978 roku — powo­łu­je się przy tym na obja­wie­nie, w któ­rym Bóg mu powie­dział: „Joh­nie, chcę, byś został kato­li­kiem. To mój pierw­szy Kościół. Miłu­ję go naj­bar­dziej; jest cho­ry, pra­wie umie­ra­ją­cy, lecz Ja go uzdro­wię i wskrze­szę do nowe­go życia. Chcę, byś stał się jego czę­ścią”.

Dłu­ga siwa bro­da posta­rza Tal­bo­ta – fak­tycz­nie, nie jest już mło­dzień­cem, a i zdro­wie ma sła­be – w tym sła­bym cie­le miesz­ka jed­nak mło­dy duch, któ­ry każe mu sta­le wędro­wać po świe­cie i wzy­wać ludzi róż­nych wyznań i wiar: „Przyjdź­cie, uwiel­biaj­my Pana”Marek Nowic­ki, Komi­tet Orga­ni­za­cyj­ny Przy­jaz­du Joh­na Micha­ela Tal­bo­ta do Pol­ski

Jed­nym z patro­nów medial­nych książ­ki jest por­tal ekumenizm.pl.

:: Wię­cej infor­ma­cji nt. książ­ki + wideo zwia­stun książ­ki