Ekumenia w trybie wielozadaniowym — nowy prezes Polskiej Rady Ekumenicznej

Obra­dy odby­ły się w sie­dzi­bie Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej w War­sza­wie i mia­ło cha­rak­ter spra­woz­daw­czo-wybor­czy w związ­ku z upły­wem pię­cio­let­niej kaden­cji obec­nych władz PRE.

Po modli­twie i powo­ła­niu pre­zy­dium zgro­ma­dze­nia, spra­woz­da­nie wygło­sił dotych­cza­so­wy pre­zes PRE ks. Andrzej Malic­ki, super­in­ten­dent naczel­ny Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Meto­dy­stycz­ne­go. Odcho­dzą­cy pre­zes nakre­ślił wyzwa­nia sto­ją­ce przed PRE, w tym pogłę­bie­nie rela­cji mię­dzy Kościo­ła­mi, dotar­cie ze swo­im prze­sła­niem do spo­łe­czeń­stwa i mło­de­go poko­le­nia oraz kon­flik­ty i agre­syw­ny język w życiu publicz­nym.”

Przed­sta­wio­ny został raport o sta­nie finan­sów PRE oraz spra­woz­da­nie Komi­sji Rewi­zyj­nej. Zgro­ma­dze­nie udzie­li­ło abso­lu­to­rium Zarzą­do­wi PRE.

Elek­to­rzy Kościo­łów człon­kow­skich wybra­li nowe­go pre­ze­sa, Zarząd i Komi­sję Rewi­zyj­ną PRE. Jak poda­je komu­ni­kat PRE: pre­ze­sem został abp Jerzy (Pań­kow­ski), a w skład Zarzą­du weszli rów­nież: bp Andrzej Gon­ta­rek (Kościół Pol­sko­ka­to­lic­ki), ks. Adam Mali­na (Kościół Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­ski) – wice­pre­ze­si, ks. sup. Józef Bar­tos (Kościół Ewan­ge­lic­ko-Meto­dy­stycz­ny)  —  sekre­tarz oraz ks. Krzysz­tof Micha­łek-Góral (Kościół Ewan­ge­lic­ko-Refor­mo­wa­ny) – skarb­nik.

Człon­ka­mi Komi­sji Rewi­zyj­nej zosta­li: ks. Damian Hera­tym (Kościół Pol­sko­ka­to­lic­ki), ks. Doro­te­usz Sawic­ki (Kościół Pra­wo­sław­ny), Jerzy Soj­ka (prze­wod­ni­czą­cy, Kościół Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­ski) oraz pastor Wło­dzi­mierz Tasak (Kościół Chrze­ści­jan Bap­ty­stów).

Pol­ska Rada Eku­me­nicz­na zrze­sza obec­nie sie­dem Kościo­łów człon­kow­skich: Kościół Chrze­ści­jan Bap­ty­stów w RP, Kościół Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­ski w RP, Kościół Ewan­ge­lic­ko-Meto­dy­stycz­ny w RP, Kościół Ewan­ge­lic­ko-Refor­mo­wa­ny w RP, Kościół Pol­sko­ka­to­lic­ki w RP, Kościół Sta­ro­ka­to­lic­ki Maria­wi­tów w RP oraz Pol­ski Auto­ke­fa­licz­ny Kościół Pra­wo­sław­ny. Człon­ka­mi sto­wa­rzy­szo­ny­mi PRE są Towa­rzy­stwo Biblij­ne w Pol­sce oraz Spo­łecz­ne Towa­rzy­stwo Pol­skich Kato­li­ków.

Komen­tarz

Trud­no o entu­zja­stycz­ny komen­tarz po Zgro­ma­dze­niu Ogól­nym PRE. Pyta­nie, czy podob­ne struk­tu­ry mają wywo­ły­wać jakie­kol­wiek emo­cje poza pochwa­ła­mi i mil­czą­cą akcep­ta­cją.

Decy­zje ZO PRE nie są ani nie­spo­dzie­wa­ne, ani prze­ło­mo­we. Nie są one raczej wyni­kiem eku­me­nicz­nej reflek­sji, ale wyni­kiem zło­żo­nych nego­cja­cji kościel­no-poli­tycz­nych, kon­glo­me­ra­tem insty­tu­cjo­nal­no-oso­bo­we­go bar­te­ru, znu­że­nia i poważ­nych pro­ble­mów finan­so­wych, w jakich tkwi PRE.

Ogło­szo­ne dziś wyni­ki nie są zaska­ku­ją­ce, bo w eku­me­nicz­nych kulu­arach zna­ne były od daw­na, przy­naj­mniej w głów­nych zary­sach. Dowo­dem na to może być jed­no­gło­śny wybór nowych władz, co w zesta­wie­niu z poprzed­ni­mi wybo­ra­mi z dwo­ma kan­dy­da­ta­mi nie musi wyni­kać tyl­ko z krót­kiej ław­ki eku­me­nicz­nej. Wybo­ry – czy to w par­la­men­cie, zebra­niu par­tyj­nym tudzież na spo­tka­niach kościel­nych – nie zawsze wyni­ka­ją ze współ­za­wod­nic­twa, ale są eku­me­nicz­no-świec­kim wyni­kiem ukła­dów i poro­zu­mień. Taki mamy kli­mat, cytu­jąc kla­sycz­kę.

Nowo wybra­ny, a wła­ści­wie abp prof. dr hab. Jerzy (Pań­kow­ski), wła­dy­ka die­ce­zji wro­cław­sko-szcze­ciń­skiej Pol­skie­go Auto­ke­fa­licz­ne­go Kościo­ła Pra­wo­sław­ne­go, rek­tor Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej, Pra­wo­sław­ny Ordy­na­riusz Woj­ska Pol­skie­go, a teraz jesz­cze pre­zes Pol­skiej Rady Eku­me­nicz­nej to oso­bi­stość wie­lu funk­cji i tytu­łów. W kon­tek­ście wyzwań, jakie zary­so­wał odcho­dzą­cy pre­zes Malic­ki, uza­sad­nio­ne jest pyta­nie, na ile lote­rio­po­dob­na kumu­la­cja funk­cji i urzę­dów jest rze­czo­wa i owoc­na dla misji PRE, a na ile wyni­ka z ekle­zjal­nej ukła­dan­ki inte­re­sów. Być może kościel­ny mul­ti­ta­sking jest nowym stan­dar­dem wobec wyzwań, któ­rych publi­cy­stycz­ne oko nie dostrze­ga. Być może bisku­pi widzą dalej i wię­cej. Być może oba­wy są nie­uza­sad­nio­ne i nowa funk­cja Wła­dy­ki nie przy­spo­rzy mu nowych, obcią­ża­ją­cych obo­wiąz­ków, a wszyst­ko pój­dzie ku dobre­mu.

W kon­tek­ście samej PRE zasta­na­wia­ją wyzwa­nia, jakie nakre­ślił Arcy­bi­skup Pre­zes: „dobra i otwar­ta współ­pra­ca z rzą­dem, rela­cje eku­me­nicz­ne i roz­wi­ja­nie współ­pra­cy mię­dzy­na­ro­do­wej.” War­to zwró­cić uwa­gę, że te prio­ry­te­ty, do któ­rych docho­dzi jesz­cze restruk­tu­ry­za­cja PRE i pla­no­wa­na nowe­li­za­cja sta­tu­tu, kon­cen­tru­ją się na kwe­stiach tech­nicz­no-poli­tycz­nych i rela­cyj­nych. Nie ma zapo­wie­dzi wska­zu­ją­cych na sta­tu­to­wy cel PRE, czy­li pro­mo­wa­nie teo­lo­gicz­ne­go dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go, chy­ba że rela­cje wyczer­pu­ją poję­cie eku­me­ni­zmu.

Skład per­so­nal­ny nowe­go zarzą­du potwier­dza utrzy­mu­ją­cy się dystans Kościo­ła Chrze­ści­jan Bap­ty­stów wobec ruchu eku­me­nicz­ne­go i uka­zu­je coś zaska­ku­ją­ce­go – brak repre­zen­tan­tów Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go Maria­wi­tów w nowych wła­dzach. W roku jubi­le­uszo­wym Kościo­ła to dość – mówiąc deli­kat­nie – zasta­na­wia­ją­ca oko­licz­ność.

Nie­mniej wypa­da powin­szo­wać nowe­mu zarzą­do­wi i życzyć PRE arcy­dy­na­micz­ne­go zapa­łu do zmian w wie­lu prze­strze­niach.

» Ofi­cjal­ny komu­ni­kat Pol­skiej Rady Eku­me­nicz­nej

---

Gale­ria