Zmarła prof. Anna Świderkówna

Zmar­ła prof. Anna Świ­der­ków­na, wybit­na biblist­ka, filo­log, eme­ry­to­wa­na pro­fe­sor Wydzia­łu Histo­rycz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go. Mia­ła 83 lata. Prof. Anna Świ­der­ków­na zmar­ła 16 sierp­nia rano w jed­nym z war­szaw­skich szpi­ta­li.

Anna Świ­der­ków­na uro­dzi­ła się 5 grud­nia 1925 roku w War­sza­wie jako jedy­nacz­ka. Jej rodzi­na była — jak to sama okre­śla­ła — dość obo­jęt­na reli­gij­nie. „Mat­ka dzi­wi­ła się mojej poboż­no­ści” — wspo­mi­na­ła. Sama przy­pi­sy­wa­ła swo­ją reli­gij­ność woli Boga i modli­twie swo­je­go stry­ja-księ­dza, któ­ry zgi­nął w obo­zie w Dachau.

Kie­dy wybu­chła II woj­na świa­to­wa, Anna Świ­der­ków­na zaczy­na­ła trze­cią kla­sę gim­na­zjum. „Trze­cio­kla­si­ści otrzy­my­wa­li abo­na­ment do teatru i mnie nie­ste­ty to omi­nę­ło” — wspo­mi­na­ła pani pro­fe­sor. Matu­rę zda­ła już na taj­nych kom­ple­tach w 1943 roku. Jed­nak mat­ka nie pozwo­li­ła jej na stu­dio­wa­nie na taj­nym uni­wer­sy­te­cie. Za to nie sprze­ci­wi­ła się wstą­pie­niu cór­ki do Armii Kra­jo­wej. W kon­spi­ra­cji wyko­na­ła tyl­ko jed­no zada­nie — prze­nio­sła nie­wiel­ką pacz­kę pod wska­za­ny adres. Nie­dłu­go potem wybu­chło powsta­nie, w cza­sie któ­re­go była sani­ta­riusz­ką w szpi­ta­lu polo­wym przy Moko­tow­skiej 55.

Od 1945 do 1949 roku Anna Świ­der­ków­na stu­dio­wa­ła filo­lo­gię kla­sycz­ną na Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim. W 1951 roku obro­ni­ła dok­to­rat z papi­ro­lo­gii, sześć lat póź­niej wyje­cha­ła na sty­pen­dium rzą­du fran­cu­skie­go do Pary­ża, gdzie stu­dio­wa­ła przez pięć mie­się­cy. W 1959 roku przez dzie­więć mie­się­cy pra­co­wa­ła nauko­wo w Egip­cie. W 1960 roku zro­bi­ła habi­li­ta­cję na wydzia­le histo­rycz­nym UW, a w 1961 roku zosta­ła docen­tem, zaczę­ła też kie­ro­wać zakła­dem papi­ro­lo­gii na uni­wer­sy­te­cie. W 1969 roku zosta­ła pro­fe­so­rem nad­zwy­czaj­nym. Sie­dem­na­ście lat póź­niej uzy­ska­ła tytuł pro­fe­so­ra zwy­czaj­ne­go.

Jesz­cze pod­czas stu­diów magi­ster­skich, w 1946 roku na obo­zie stu­denc­kim w Jasz­czu­rów­ce pozna­ła ks. Bog­da­na Jan­kow­skie­go, któ­ry od 1950 roku stał się jej spo­wied­ni­kiem i ojcem ducho­wym. Ich zna­jo­mość prze­trwa­ła nie­mal 55 lat, mimo iż ks. Jan­kow­ski — zna­ny bibli­sta — wstą­pił do zako­nu bene­dyk­ty­nów w Tyń­cu. Wie­le lat póź­niej współ­pra­co­wa­li przy kolej­nym wyda­niu Biblii Tysiąc­le­cia. Anna Świ­der­ków­na tak­że wstą­pi­ła do bene­dyk­ty­nek, lecz po roku prze­ło­że­ni uzna­li, że zakon nie jest jej powo­ła­niem. „Myślę, że wolą Boga było, żebym wstą­pi­ła i wolą Boga, bym ode­szła z klasz­to­ru. Może Bóg chciał, bym zaj­mo­wa­ła się tym, co robię i żeby spo­tka­ło mnie to wszyst­ko, co mnie spo­ty­ka” – mówi­ła pani pro­fe­sor.

Za swo­je zada­nie uwa­ża­ła pisa­nie o Biblii i komen­to­wa­nie Pisma świę­te­go. Naj­bar­dziej zna­ne książ­ki to: Roz­mo­wy o Biblii, Roz­mów o Biblii ciąg dal­szy i Roz­mo­wy o Biblii. Nowy Testa­ment, Pra­wie wszyst­ko o Biblii, a ostat­nio tak­że Biblia a czło­wiek współ­cze­sny i Nie tyl­ko Biblia.

Prof. Anna Świ­der­ków­na zosta­ła wyróż­nio­na wie­lo­ma nagro­da­mi i odzna­cze­nia­mi, m.in. Nagro­dą im. Wło­dzi­mie­rza Pie­trza­ka, Nagro­dą Wydzia­łu Histo­rycz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go „Clio”, Nagro­dą im. ks. I. Radzi­szew­skie­go. Odzna­czo­na zosta­ła też War­szaw­skim Krzy­żem Powstań­czym i nagro­dą „Fides et Ratio”.

Forum Znak