Wyborcza niespodzianka u starokatolików — nowy biskup Kościoła spoza listy kandydatów

Dotych­cza­so­wy zwierzch­nik bp Mat­thias Ring prze­szedł po 16 latach posłu­gi w stan spo­czyn­ku.

Nie­ocze­ki­wa­ny obrót przy­bra­ły spra­wy na Nad­zwy­czaj­nym Syno­dzie Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go w Niem­czech, któ­ry obra­do­wał 3 paź­dzier­ni­ka br. w Karls­ru­he. Obra­dy roz­po­czę­ły się od nabo­żeń­stwa w sta­ro­ka­to­lic­kim Koście­le Zmar­twych­wsta­nia Pań­skie­go, znaj­du­ją­cym się na Pla­cu Eku­me­nicz­nym. Nabo­żeń­stwu prze­wod­ni­czy­ła ks. Anja Gol­ler, wika­ria gene­ral­na i admi­ni­stra­tor­ka Kościo­ła po zło­że­niu urzę­du przez bp. Rin­ga.

Zgod­nie z pra­wem Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go na bisku­pa Kościo­ła może kan­dy­do­wać każ­dy kapłan lub kapłan­ka po 35. roku życia, jeśli od co naj­mniej pię­ciu lat peł­ni służ­bę w Koście­le albo jest czyn­nym wykładowcą/wykładowczynią teo­lo­gii sta­ro­ka­to­lic­kiej.

Na począt­ku czerw­ca br. odby­ła się regu­lar­na sesja Syno­du połą­czo­na z reko­lek­cja­mi, któ­re popro­wa­dził abp Joris Ver­cam­men, eme­ry­to­wa­ny arcy­bi­skup Utrech­tu. Wów­czas zapy­ta­no wszyst­kich upraw­nio­nych do wybo­ru kan­dy­da­tów i kan­dy­da­tek, czy przy­ję­li­by wybór na nowe­go bisku­pa. Spo­śród wszyst­kich duchow­nych tyl­ko dwóch potwier­dzi­ło chęć kan­dy­do­wa­nia: ks. Robert Geßmann oraz ks. Wal­ter Jung­bau­er. To wła­śnie oni w prze­strze­ni medial­nej i ogól­no­ko­ściel­nej odby­li sze­reg spo­tkań, pod­czas któ­rych mówi­li o swo­jej wizji  służ­by bisku­pa.

Biskup spo­za listy

Jed­nak zgod­nie z prze­pi­sa­mi kan­dy­dat­ka­mi i kan­dy­da­ta­mi pod­czas sesji wybor­czej są wszy­scy duchow­ni posia­da­ją­cy bier­ne pra­wo wybor­cze, bez wzglę­du na to, czy wyra­zi­li zgo­dę na kan­dy­do­wa­nie czy nie. Po stwier­dze­niu kwo­rum przy­stą­pio­no do gło­so­wa­nia. Na kar­cie wybor­czej zna­la­zło się aż 40 nazwisk. W pierw­szej turze ks. Robert Geßmann otrzy­mał 14 gło­sów, a ks. Wal­ter Jung­bau­er 24 gło­sy. Jed­nak naj­wię­cej gło­sów otrzy­mał ks. Jür­gen Wenge, któ­ry wcze­śniej nie zgła­szał chę­ci kan­dy­do­wa­nia. 63-let­ni duchow­ny zebrał aż 61 spo­śród 127 gło­sów. Pra­wo sta­no­wi, że bisku­pem może zostać oso­ba, któ­ra zdo­bę­dzie co naj­mniej 60% gło­sów. Ponie­waż nikt nie uzy­skał takiej licz­by gło­sów, a ks. Wenge zgo­dził się kan­dy­do­wać, przy­stą­pio­no do dru­giej tury, w któ­rej ks. Wenge otrzy­mał aż 92 gło­sy i wybór przy­jął.

Biskup-elekt pod­kre­ślał, że nie zamie­rzał kan­dy­do­wać na urząd bisku­pa z powo­du zaawan­so­wa­ne­go wie­ku, jed­nak wynik pierw­szej tury oraz licz­ne namo­wy syno­da­łów prze­ko­na­ły go do zmia­ny sta­no­wi­ska. Co cie­ka­we, ks. Wenge już raz kan­dy­do­wał na bisku­pa w 2009 r. Prze­grał wów­czas z dotych­cza­so­wym bisku­pem Rin­giem, któ­ry mia­no­wał go wika­riu­szem gene­ral­nym. Wenge peł­nił tę funk­cję do 2020 roku, będąc jed­no­cze­śnie pro­bosz­czem para­fii sta­ro­ka­to­lic­kiej w Kolo­nii.

Po wybo­rze biskup-elekt otrzy­mał od ks. Gol­ler pek­to­rał bp. Jose­pha H. Rein­ken­sa (1821–1896), pierw­sze­go bisku­pa sta­ro­ka­to­lic­kie­go w Niem­czech i pro­fe­so­ra Wydzia­łu Teo­lo­gicz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu Wro­cław­skie­go.

Wraz z wybo­rem ks. Wenge, ks. wika­ria Gol­ler prze­sta­ła być admi­ni­stra­tor­ką Kościo­ła i do cza­su kon­se­kra­cji nowe­go bisku­pa w lutym 2027 roku będzie nim ks. Wenge, któ­ry kie­ro­wać będzie Kościo­łem z przed­sta­wi­cie­la­mi Syno­du.

63-let­ni ks. Jür­gen Wenge jest byłym duchow­nym rzym­sko­ka­to­lic­kim wyświę­co­nym dla die­ce­zji Mün­ster. W 1996 roku prze­szedł pod jurys­dyk­cję sta­ro­ka­to­lic­ką. Jest żona­ty i ma doro­słe dzie­ci.

Koniec ery bp. Rin­ga

Wybór nowe­go bisku­pa liczą­ce­go zale­d­wie 16 tysię­cy wier­nych Kościo­ła sta­ro­ka­to­lic­kie­go był koniecz­ny w związ­ku z przej­ściem w stan spo­czyn­ku bp. Mat­thia­sa Rin­ga, co mia­ło też zwią­zek ze sta­nem zdro­wia bisku­pa. Duchow­ny ten kie­ro­wał Kościo­łem w istot­nych dla tej wspól­no­ty cza­sach – to za rzą­dów bp. Rin­ga Kościół sta­ro­ka­to­lic­ki pogłę­bił wspól­no­tę z Kościo­ła­mi ewan­ge­lic­ki­mi. Już od 1985 roku sta­ro­ka­to­li­cy i ewan­ge­li­cy w Niem­czech ofi­cjal­nie prak­ty­ku­ją gościn­ność eucha­ry­stycz­ną, a za cza­sów bp. Rin­ga te rela­cje posze­rzo­no. W 2016 roku nastą­pi­ło wza­jem­ne uzna­nie kon­fir­ma­cji i bierz­mo­wa­nia z lute­ra­na­mi, a rok póź­niej wyda­no wspól­ną agen­dę ślub­ną. Na zaawan­so­wa­nym eta­pie są uzgod­nie­nia doty­czą­ce peł­nej wspól­no­ty kościel­nej na wzór poro­zu­mie­nia mię­dzy Unią Utrechc­ką a Kościo­łem Szwe­cji. Tak­że za jego cza­sów Kościół sta­ro­ka­to­lic­ki zrów­nał pod wzglę­dem praw­nym i litur­gicz­nym bło­go­sła­wień­stwo par jed­no­pł­cio­wych z mał­żeń­stwem. Bp Ring zazna­czał wte­dy, że nie wią­żą się z tym roz­strzy­gnię­cia dogma­tycz­ne.

W roz­mo­wie z rzym­sko­ka­to­lic­kim por­ta­lem katholisch.de bp Ring zazna­czył, że swo­ją posłu­gę bisku­pią widzi podob­nie jak rolę mode­ra­to­ra, któ­ry zapra­sza do dys­ku­sji róż­ne nur­ty i łączy róż­ne gło­sy w jed­no. – Jestem jed­nak mode­ra­to­rem, któ­ry ma rów­nież swo­je zda­nie. Sło­wo bisku­pa ma wagę, jeśli nie popeł­nia on błę­du nie­ustan­ne­go sygna­li­zo­wa­nia swo­je­go sta­no­wi­ska (…) jed­nak, jeśli biskup wypo­wia­da się na każ­dy nie­zna­czą­cy temat jego auto­ry­tet szyb­ko się koń­czy – stwier­dził Ring.

Biskup Ring wie­lo­krot­nie odwie­dzał Kościół Pol­sko­ka­to­lic­ki w Pol­sce, któ­re­go bisku­pi wcho­dzą w skład Sta­ro­ka­to­lic­kiej Kon­fe­ren­cji Bisku­pów Unii Utrechc­kiej.

» Ekumenizm.pl: Sta­ro­ka­to­li­cy pozo­sta­ją “sta­rzy”